Amateurradio, ook wel hamradio genoemd, is het gebruik van het radiofrequentiespectrum voor niet-commerciële uitwisseling van berichten, draadloze experimenten, zelfstudie, privé-recreatie, radiosport, wedstrijden en noodcommunicatie. De term “radioamateur” wordt gebruikt om “een naar behoren gemachtigde persoon die geïnteresseerd is in radio-elektrische praktijken met een puur persoonlijk doel en zonder financieel belang” aan te duiden, en om het te onderscheiden van commerciële omroep, openbare veiligheid (politie en brandweer) of professionele tweewegradio-diensten (maritiem, luchtvaart, taxi's, enz.).
Radioamateurs hebben het voorrecht om te zenden op een beperkt aantal specifieke frequentiebanden – de amateurradiobanden – die internationaal zijn toegewezen binnen het radiospectrum. Binnen deze banden mogen ze op elke frequentie zenden, hoewel ze op sommige van die frequenties beperkt zijn tot één of enkele van een verscheidenheid aan modi voor spraak-, tekst-, beeld- en datacommunicatie. Dit maakt communicatie mogelijk binnen een stad, regio, land, continent, de wereld of zelfs de ruimte. In veel landen mogen radioamateurs ook radiocommunicatie verzenden, ontvangen of doorgeven tussen computers of zendontvangers die zijn aangesloten op beveiligde virtuele privénetwerken op het internet.
De amateurradiodienst (amateurdienst en amateursatellietdienst) is ingesteld door de Internationale Telecommunicatie-Unie (ITU) via hun aanbevolen radiovoorschriften. Nationale overheden reguleren de technische en operationele kenmerken van transmissies en geven individuele zendvergunningen af met een unieke identificatiecode, die bij alle transmissies moet worden gebruikt (elke tien minuten en aan het einde van de transmissie). Amateurradio-operators moeten in het bezit zijn van een amateurradiovergunning die wordt verkregen door het succesvol afleggen van een officieel examen dat aantoont dat zij over voldoende technische en theoretische kennis beschikken van amateurradio, elektronica en aanverwante onderwerpen die essentieel zijn voor de hobby; het examen beoordeelt ook of zij voldoende kennis hebben van de wet- en regelgeving inzake amateurradio in het land dat de vergunning afgeeft.
Amateurradio wordt officieel vertegenwoordigd en gecoördineerd door de International Amateur Radio Union (IARU), die is georganiseerd in drie regio's en als leden heeft de nationale amateurradioverenigingen die in de meeste landen bestaan. Volgens een schatting van de ARRL (de Amerikaanse nationale amateurradiovereniging) uit 2011 zijn wereldwijd twee miljoen mensen regelmatig betrokken bij amateurradio. [3] Ongeveer 830.000 amateurradiostations bevinden zich in IARU-regio 2 (Amerika), gevolgd door IARU-regio 3 (Zuid- en Oost-Azië en de Stille Oceaan) met ongeveer 750.000 stations. Aanzienlijk minder, ongeveer 400.000 stations, bevinden zich in IARU-regio 1 (Europa, Midden-Oosten, GOS, Afrika).
( Brontekst wikipedia Engels )